امروزه بسیاری از خدمات در بخش خصوصی و دولتی به‌صورت الکترونیکی ارائه می‌شوند. اطلاعات ایجادشده به‌وسیله این خدمات به‌طورمعمول شامل رکوردهایی با اطلاعات حساس و خصوصی افرادی است که از این خدمات استفاده می‌کنند. سازمان‌های ارائه‌دهنده خدمات، موظف‌اند با ارائه خدمات امن و مورد اعتماد از نقض حریم خصوصی افراد جلوگیری کنند؛ از سوی دیگر اطلاعات ذخیره‌شده با حجم بالا منبع مناسبی برای کشف دانش به‌شمار می‌روند و با انتشار و اشتراک اطلاعات می‌توان به این مهم دست یافت که ممکن است به ایجاد چالش امنیتی و نقض حریم خصوصی منجر شود. راه‌کارهای ارائه‌شده در انتشار با حفظ محرمانگی داده‌های توزیع‌شده بیشتر با استفاده از روش‌های شخص سوم مورد اعتماد و محاسبات امن چندگانه همراه‌اند. این روش‌ها شامل مشکلات و چالش‌های متعدد امنیتی از قبیل ارتباط، هماهنگی و تبانی شرکت‌کنندگان در اشتراک داده، نبود شخص سوم قابل ‌اعتماد، چالش‌های امنیتی پروتکل‌های محاسبات امن چندگانه و همچنین حملات درون‌سازمانی مشارکت‌کنندگان است. در این مقاله علاوه‌بر مرور روش‌های حفظ محرمانگی و حریم خصوصی در داده‌های توزیع‌شده و بررسی نقاط ضعف و قدرت آن‌ها، طرح جدیدی بر پایه مدل احتمالاتی برای حفظ حریم خصوصی در حوزه توزیع‌شده ارائه می‌شود. نتایج به‌دست‌آمده از ارزیابی امنیتی نشان می‌دهد روش پیشنهادی، بدون نیاز به شخص سوم مورد اعتماد و یا استفاده از محاسبات امن چندگانه، علاوه‌بر مقاومت در برابر حملات خارجی، در مقابل حملات داخلی که توسط مشارکت‌کنندگان پی‌ریزی می‌شود نیز مقاومت مناسبی دارد؛ به‌نحوی ‌که در تمام حالات کمتر از یک درصد از رکوردهای منتشرشده نقض می‌شوند؛ همچنین نتایج حاصل از دقت  طبقه‌بندی نشان می‌دهد، در این روش با توجه به اشتراک داده، دقت داده‌ها نسبت به حالتی که تنها یک فراهم‌کننده قصد انتشار داده را دارد افزایش می‌یابد؛ اما از سوی دیگر استفاده از روش پیشنهادی افزایش سربار پردازشی را به‌دنبال دارد؛ به‌طوری ‌که این روش در تمامی حالات نسبت به روش پایه کندتر عمل می‌کند.